Bayerisches Hauptmünzamt – historia mennicy

Bawarska mennica działa od ponad 850 lat. To najstarsza spośród pięciu niemieckich mennic, odpowiedzialna za produkcję ok. 21% nowych monet obiegowych. Pochodzące z Monachium monety posiadają znak ‘D’.

Monachium zyskało prawo do bicia monet od Henryka Lwa, Księcia Saksonii i Bawarii. Pod koniec XIII wieku monachijskie monety zaczęły tracić na wartości przez coraz niższą zawartość srebra. W 1506 roku Albert V Bawarski przeprowadził reformę monetarną, a Monachium po raz pierwszy wypuściło do obiegu złote guldeny. W 1620 roku Maksymilian I Bawarski powołał do życia departament odpowiedzialny za mennice, a blisko dwa wieki później monachijska mennica przeniosła się do nowej siedziby i zyskała status głównej mennicy kraju związkowego. W XIX wieku Bayerisches Hauptmünzamt przechodziła kolejne modernizacje oraz powiększała swój zasięg, a po reformie z przełomu 1947-1948 roku zajęła się biciem nowych marek. W 1999 roku mennica w Monachium rozpoczęła produkcję unijnej waluty.

Bayerisches Hauptmünzamt obecnie

Mennica w Monachium ma swoją siedzibę przy Zamdorfer Str. 92 i urzęduje w tym miejscu od 1986 roku. Monety z tej mennicy wyróżniają się wysoką jakością i nowoczesnym systemem zabezpieczeń. Przed oszustwami chronią specjalne, opatentowane kody, które nawet będąc uszkodzone w 80% wciąż zachowują ważne informacje.

Mennica produkuje nie tylko euro, ale także:

• monety kolekcjonerskie,
• monety o nietypowych kształtach,
• medale olimpijskie,
• medale okolicznościowe.

W Bayerisches Hauptmünzamt produkowane są zarówno monety z jednego kruszcu, jak i z łączonych metali. Rocznie wychodzi z niej około 1,000,000,000 monet. Mennica oferuje również galwanizację swoich wyrobów.